Ten schemat przedstawia współpracę własności ‚vertical-align’ komórek w określaniu wysokości wiersza zawierającego te komórki. Ponadto schemat ten ilustruje działanie niektórych wartości własności ‚vertical-align’ mających zastosowanie do komórek tabeli: baseline, top, bottom oraz middle.

Na rysunku widać wiersz pięciu (nazwanych) komórek tabeli o różnych wysokościach i wyrównaniach. Po prawej stronie tego wiersza znajdują się etykiety określające poziome położenie górnej krawędzi, linii bazowej, linii środkowej i krawędzi dolnej.

Pierwsza komórka jest wyrównana z linią bazową wiersza i rozciąga się nieco pod górną krawędzią wiersza. Druga komórka jest również wyrównana z linią bazową wiersza i rozciąga się nieco nad dolną krawędzią wiersza. Trzecia komórka jest wyrównana z górną krawędzią wiersza i rozciąga się nieco ponad linią środkową wiersza. Czwarta komórka jest wyrównana z dolną krawędzią wiersza i rozciąga się nieco ponad linią środkową wiersza. Piąta komórka jest wyrównana z linią środkową wiersza i nie dotyka ani górnej, ani dolnej krawędzi wiersza. W polu każdej komórki znajduje się czerwona pozioma linia pokazująca jej pionowe wyrównanie w polu wiersza.

Powrót do rysunku